Bezienswaardigheden

Semana Santa

Semana Santa
Semana Santa is een intens religieus, maar vooral ook sociaal feest.
De viering van Semana Santa is een zeer speciale en buitengewoon indrukwekkende belevenis. De Semana Santa wordt gevierd in de week vóór Pasen, van palmzondag (soms zelfs enkele dagen eerder) tot en met paaszondag. In die week trekken sinds jaar en dag, al vele eeuwen lang, duizenden hermandades (broederschappen, ook cofradias genaamd) door de steden en dorpen vooral in het zuiden van Spanje. Tot de steden waar de mooiste en meest indrukwekkende vieringen worden gehouden horen zeker Malaga, Sevilla en Cartagena. Sevilla trekt de meeste nationale en internationale bezoekers. Het is een intens religieus, maar vooral ook sociaal feest en ritueel dat speciaal in Andalusië, maar ook op andere plaatsen in Spanje, sterk leeft. De inwoners van steden en dorpen zijn het hele jaar bezig met de voorbereidingen voor de verschillende processies gedurende de ‘heilige week’. Gedurende de Semana Santa keren vele Spanjaarden terug naar de regio waar ze vandaan kwamen en opgroeiden.
Sevilla
Sevilla kent de meest uitgebreide processies in de Semanta Santa. De week van de Semanta Santa is de drukste week in Sevilla met tienduizenden toeristen uit de rest van Spanje en van over de hele wereld. De vele toeristen worden aangetrokken door de enorme passie en emotie die de week uitstraalt.

Museo Arqueológico

Het archeologisch museum van Sevilla biedt veel kunst en cultuur. Ongeveer alle facetten uit de oudheid komen aan bod. Delen van ruïnes zijn achter glas te bewonderen, juwelen uit de 6e eeuw en zelfs delen van huizen uit de 5e eeuw met mozaïekvloeren. Er zijn verschillende rondleidingen waarbij je eventueel door een gids begeleid kunt worden.

Kathedraal Maria de la Sede

De gotische kathedraal van Sevilla heeft een lengte van 127 meter en is 83 meter breed. Dit is met recht een grote kathedraal te noemen. Volgens kenners zou dit het grootste gotische kerkgebouw van de wereld zijn. Het interieur is zelf nog indrukwekkender dan de buitenkant doet vermoeden. Verschillende glasschilderingen, altaarstukken, grafmonumenten, schilderijen en diverse meesterlijke houtsnijwerken sieren deze magistrale kathedraal.

Alcázar van Sevilla

Dit historische koninklijk paleis van Sevilla is een groot voorbeeld van de Mudejar architectuur. Nog altijd wordt het koninklijk paleis Alcázar deels gebruikt door de huidige koninklijke familie. De rest is voor het publiek toegankelijk, zo ook de indrukwekkende binnenplaats ‘patio de las Doncellas’ en de tuinen. Regelmatig zijn er verschillende exposities te bezichtigen.

De Giralda

De Giralda is het meest representatieve monument van Sevilla. Er wordt van deze toren gezegd dat het een Mudejar Toren is met een Christelijke kroon. Twee derde van de toren behoorde tot de minaret van de oude moskee uit eind XIIe eeuw. Het bovenste gedeeldte van de toren is toegevoed in reeds Christelijke tijd met 25 klokken, iedere klok genaamd naar een Heilige. Op het hoogste punt vind men “El Giraldillo”, een bronzen standbeeld dat dient als windvaan. Dit standbeeld was het grootse bronzen beeld van de Europese Renaissance.
De Giralda, met een hoogte van 117,5 meter was destijds de hoogste toren van Europa en behoort sinds 1987 tot het werelderfgoed van UNESCO.
De toren heeft geen trappen maar 35 hellingen breed genoeg zodat men vroeger als men de mensen voor het gebed moest roepen, te paard de toren kon beklimmen.

De Plaza de España

De Plaza de España symboliseert een omhelzing van Spanje aan de voormalige Koloniën en kijkt naar de rivier Guadalquivir als de weg naar Amerika.
De 4 bruggen vertegenwoordigen de 4 voormalige Koninkrijken van Spanje, op alfabetische volgorde: Aragon, Castille, Leon en Navarra. De bankjes die tegen het gebouw staan zijn 48 provincies van Spanje, eveneens op alfabetische volgorde.
De wereldtentoonstelling diende om poorten te openen en de Staat aan te moedigen tot een modernisering die nodig was met het oog op de toekomst. Enkele doelstellingen waren stedelijke hervorming, het bevorderen van toerisme, de stad doen herleven, arbeidsplaatsen creëren en de relatie te verbeteren met de Amerika.
Na de wereldtentoonstelling heeft de Militaire regering zich in het gebouw gevestigd.

La Calle de Muerte

Susona, een “Femme fatal” uit de 15e eeuw
Er zijn veel legendes in Sevilla maar het volgende verhaal is historisch geregistreerd als een waar verhaal.
Vroeger leefden in Sevilla, evenals in het grootste gedeelte van Spanje, 3 culturen: Moren, Joden En Christelijken. In Sevilla verbleef o.a een grote Joodse kolonie, voornamelijk na de vernietiging van het Kalifaat, aan het begin van de 11e eeuw.
De eerste Jodenwijk was aan de westelijk kant van Sevilla. Later gingen ze zich in wat nu Barrio Santa Cruz heet vestigen en in de wijk San Bartolomé waar ze verbleven tot de totale verdrijving door de Katholieke Koningen in 1492.
Zoals gebruikelijk was in die periode hielden de Joden zich voornamelijk bezig met de handel en geldlening, iets wat voor de Christelijken verboden was om religieuze redenen. Dit bracht een enorme antipathie teweeg bij de schuldenaren.
In Juni van 1391 werd een aanval gepleegd op de Joden. Er vielen ca 4000 doden, bijna de hele Joodse bevolking. Naarmate de jaren verstreken werden de Joden verder met rust gelaten en verbleven ze voornamelijk in de wijk San Bartolomé. De haat zat er natuurlijk in bij de Joden en dus besloten ze een aanval te plegen op de Christelijken. De bijeenkomsten werden bij Diego Suson gehouden, leider van de opstand. Deze bankier leefde samen met zijn mooie dochter Susona. Susona werd verliefd op een Christelijke jongen van adelijke familie. Op een avond toen ze wachtte tot iedereen naar bed was om haar geliefde te treffen, hoorde zij haar vader spreken over een aanval op de Christelijken. Uit angst dat haar liefde iets zou overkomen vertelde zij hem wat ze gehoord had zodat hij kon vluchten, niet wetende dat zij haar Joodse kolonie in gevaar bracht.
In plaats van vluchten, vertelde haar geliefde wat hij gehoord had en enkele dagen later werden de Joden verrast. Diego Suson, de vader van Susona,en enkele anderen werden in de wijk Tablada opgehangen. Een wijk waar de ergste criminelen gedood werden. Hun lichamen bleven een heel jaar hangen. Na een jaar werden ze begraven. Naast enkele familieleden werden nog 2000 mensen gedoodt. Het was helemaal anders uitgelopen dan Susona verwacht had. Ze had haar familie verraden..
Vanaf hier eindigt de historie en begint de legende….
Na haar volk en familie verraden te hebben, zocht Susona wanhopig hulp bij de kathedraal waar ze gedoopt werd en haar daad werd kwijtgescholden maar met het advies zich terug te trekken in een klooster om te boeten voor wat ze gedaan had.
Haar laatste wil was bij haar dood haar schedel te schijden van haar romp. Haar schedel wilde ze boven haar woning gehangen hebben om de jongeren te waarschuwen en te getuigen van haar ellende. Zij had haar hoofd verloren..
Haar wil werd gerespecteerd. De straat draagt daarom de naam: La Calle de la muerte” De straat van de dood.

Het Gemeentehuis van Sevilla (Ayuntamiento)

Met de ontdekking van Amerika in de 15e eeuw en het belang en rijkdom dat de stad verkreeg, beloot men een groter en beter gemeentehuis te bouwen en op een centrale en comerciële plek te plaatsen, nl. op de Plaza San Francisco, voor het klooster die dezelfde naam had.In de 16e eeuw werd het gemeentehuis uitgebreid en na de sloop van het klooster in de 19e eeuw werd deze gerestaureerd tot wat die nu is.

Parque Maria Luisa
Het Maria Luisa park met 38ha maakte deel uit van de tuin van het Paleis San Telmo. Dit Paleis behoorde tot een franse hertogin, Maria Luisa Fernanda de Orleans ( hertogin van Montpensier). In 1893 werd zowel het Maria Luisa park als het paleis San Telmo aan de stad geschonken.